fimmtudagur, 30. ágúst 2007

Klettafjöllin og Calgary "road trip"

A road trip: “a journey via automobile, sometimes unplanned or impromtu” …encompassing any journey by automobile, regardless of stops en route”…

Í upphafi ferðar fengum við lánaða afar hentuga bók sem heitir “Don’t waste your time in the Rockies”. Skrifuð af “blátt áfram" og væmnislausu pari sem segja þér að þú sért einfaldlega asni og fífl ef þú röltir leiðir “A-F” og bendir frekar á leiðir “G-Ö”. Þau lýsa aðdáun sinni á leiðunum oft á tíðum eins og "sælunni við að reykja maríuana…alveg ofan í lungu” ! Við ákváðum að treysta leiðavali þessa hippa rithöfundum frekar en klassískum Lonly Planet pennum í einu og öllu og það virkaði vel. Maríuana prófuðum við hinsvegar ekki til samanburðar en Einar bróðir stakk uppá því að ef maður endaði uppi blindur einn góðan veðurdag þá væri eflaust stórgaman að reikja jónur og annað slíkt til að skreyta dagana.

Keyrðum frá Vancouver um Trans Canada-Highway til Banff National park um 850 km og í gegnum eitt tímabelti. Stoppuðum 2svar á leiðinni. Fyrst í Kamloops fyrir helstu nauðsynjar eins og hamborgara og franskar og næst þegar bíllin fór að hiksta vegna bensínleysis (blessunarlega rétt hjá bensínstöð !). Frá Kamloops brunuðum við í gegnum “Salmon Arm” sem er með fallegri stöðum á leiðinni. Þar liggur leið risastórra vörulesta sem rúlla þvert yfir Kanada meðfram bökkum breiðrar ár sem er umkringd undarlega grænum túnum og klettafjöllum í mini-útgáfu. Fórum líka í gegnum Glacier National Park þar sem topparnir í kring eru allir um 3000 m háir – það er ekkert hægt að lýsa því frekar – verður bara að skoðast með eigin augum !



Hvað er annars málið með fólk á húsbílum í Kanada ? ..Svosem ekkert merkilegt við húsbíla, nema...hér eru þeir risastórir og draga þar að auki EINKABÍLINN á eftir sér... svona fyrir "skreppitúrana" ! Er ekki algengara að sjá hjól aftaná svona kvikindum á Íslandi ? Er fólk virkilega að pakka bæði píanói, kínastelli og mublum með í fríið hér í Kanada - ha ha þetta er bara fyndið !!!

Enduðum á Lake Louise tjaldstæði þar sem við skelltum upp gulri hálfkúlu. Tjaldstsæðið er með öllum helstu þægindum sem fá hótel bjóða uppá eins og rafmagnsgirðingu svo við yrðum ekki étin að næturlagi af nærliggjandi dýrum. Þarna vorum við með “base camp” í um 1700 m hæð næstu vikuna. Stefan og Addie frá New York mættu á sama tjaldstæði. Ferðalangar sem kjósa annan lúxus geta valið að gista í hinu fræga og öfga stóra hóteli við Louise vatn (Chateu Lake Louise) þar sem nóttin getur kostað um CAD 800 eða bara skitinn 48 þús kall/nótt per haus.

Fyrir þá sem hafa gaman að fjallapríli þá gengum við þessar dagleiðir og þær voru hver annari betri:

-Plain of six glaciers:
Mikil túrista leið mannflóran eftir því – en vel þess virði. Byrjar við frægasta hótel klettafjallana og meðfram túrkisbláu vatni og upp að útsýni yfir 6 jökla. Um 14 km leið. Eðal svæði fyrir klettaklifrara

- Sentinel Pass:
Talin með flottari leiðum í klettafjöllunum. Notuðum 2 bíla og skildum annan eftir hinu megin við skarðið. Um 18 km leið yfir 2600 m hátt fjallaskarð frá Mourane Lake yfir í Paradise Walley. Svakalega flott leið yfir skarðið með útsýni yfir vötn, jökul og skrautlega hamraveggi þar sem par var að klifra um 200 m lóðrétt - lögðum ekki í svoleiðis! Sigldum seinna kanó á Mourane Lake með Stefan og Addie.

-Cirque Peak (Helen Lake):
Leiðin liggur hátt yfir trálínu. Merkilegast fannst okkur öll múrmeldýrin úti um allt, alveg til í að pósa fyrir okkur í 1 m fjarlægð ! Falleg leið uppað vatni - með íslensku veðri, sól, rigning rok og slydda á sama deginum.

Við sóttum Einar bróðir til Calgary í lok vikunnar. Strákurinn var bara sprækur eftir flug frá Montreal. Byrjuðum á að fá okkur að borða á indverksum veitingastað. Merkilegt…í miðju kafi gengur kanadamaður upp að okkur og spyr á bjagaðri en ágætri íslensku með áherslu á “eð” og “þonn”: “Fyrirgefððð hvaððða tungumal er þþetta sem þþþiððð taliðð”. Kom í ljós hanna vissi það vel og skildi allt sem við sögðum ! Það er alveg sama hvar maður er…á strikinu í Köben, í neðanjarðarlest í Singapoor eða á veitingastað í Calgary…alltaf einhver að hlusta – ég heyrði einusinni sögu af fullum íslending í Kaupmannahöfn sem gerðist brattur og þrusaði í andlitið á bláókunnugri stelpu: "ask...ertu feit og ljót" haldandi að hún skildi ekki baun, hún svaraði hinsvegar "þakka þér fyrir" og rölti í burtu. Jamm þrátt fyrir að þetta sé ekki algengasta tungumál í heimi þá skilst það víða !

Í enda ferðar leigðum við okkur fínan bústað í 2 daga með Einari rétt ofan við þorpið Banff. A-hús með eldstæði og heitum potti fyrir utan - kærkomið eftir viku í tjaldi :-) Tríóið skrapp í gönguferð að jökli til að búa til pláss fyrir stóra steik sem við grilluðum um kvöldið. Á sunndaginn keyrðum við svo baka til Vancouver, á leiðinni þuldi Einar upp staðreyndir um svæðin með “Black Berry” – kanadískri græju sem hann hefur tekið miklu ástfóstri við. Við tókum að hluta nýja leið til baka um indíánalönd um hlikkjóttan veg nr 99 til Whistler - eiginlega flottari leið en sú nr.1 með hálf súrealísku landslagi. Svo þarf að muna að borða....í Whistler fengum við okkur önd, steik og tilbehör áður en við renndum inn í Vancouver borg – Jahérna hér...meiri "ask..." lúxusinn ;-) Setjum fljótlega inn myndir frá ferðinni. Bis bald / LoA

2 ummæli:

Fjóla Heiðrún sagði...

Ég bíð spennt eftir myndunum og næsta pistli. Er Einar með einhver góð ráð í pokahorninu ef maður endar uppi heyrnarlaus einn góðan veðurdag?

Fy

Nafnlaus sagði...

Jahérnahér! Þvílíkt ævintýr og lýsingin gerði það á verkum að ég er búin að sjá þetta allt saman ljóslifandi fyrir mér.... þrátt fyrir að engar myndir frá ykkur séu komnar. En svona er nú ímynduraflið gott, spurning hvort ykkar myndir standist samanburðinn ;0) Talandi um kræsilegan og eðal mat þá erum við FEDarar að fara á Hotlið í hádeginu til að kveðja "liðhlaupann" og "danann". Bestu kræsi-kveðjur Ósk
PS. Hvað er að frétta af putunum þínum?